ปล่อยครั้งเวลาเจอ ผู้ทรงความรู้จากรั้วมหาวิทยาลัย หรือแม้แต่ผู้เก๋าเกม เกิดอารมณ์แน่นอน กันขึ้นมา ป็เกิดอารมณ์อยากจะออกรบ แต่รู้ไหม ฉันรู้สึกดี กับการจัดการทางอารมณ์ และการเรียบเรียงสมาธิ ของตัวเอง เพราะอะไร นะรึ ! ในสภาวะของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ความเก๋าของคุณที่มี ไม่อาจจะเข้าถึงในข้อจำกัดที่ฉันซุกซ่อนไว้ ตำราเรียนที่ฉันเรียนจากคุณมา สอนว่า ในสิ่งที่ควรจะทำคืออะไร. แต่ในโลกที่ฉันอยู่บอกฉันว่า อะไรคือสิ่งที่ฉันต้องทำ ไม่มีตำราเล่มไหนสอนใครได้หรอกว่าคุณต้องทำอะไร แต่มันสอนให้คุณรู้ว่า คุณต้องหยุด คิด ค้นหา ทำทุกอย่าง เพื่อจะรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ต้องทำ เด็กเพิ่งโลดเล่น วิชาที่ครูสอน นิทานที่ครูเล่า มันน่าตื่นเต้นเร้าใจ และน่าค้นหาเพียงไร ฉันเข้าใจ. เด็กน้อย เมื่อเจ้าเดินทาง เจ้าจะรู้ว่า อะไรคือโลกแห่งความจริง ทุกสิ่งที่เจ้าได้มานั้นยังไม่เพียงพอ เป็นแต่เพียงสเบียงของเจ้า จะทำให้เจ้ามีกำลังเพื่อค้นหา ต่างหากละ โลกของความจริงไม่ได้โหดร้าย เพียงแต่มันไม่ใช่ สูตรสำเร็จ น่านน้ำสีฟ้า สีขาว สีแดง สีม่วง ไม่เพียงพอที่ให้คำตอบจากมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ และยากลึกยังถึง.

Comment

Comment:

Tweet